Jurel

Vorige was week zelfs op BBC teletekst te lezen

A Dutch teenager has been arrested for allegedly stealng virtual furniture from “rooms” in Habbo Hotel, a 3D social networking website.

In het item hierover bij Nova gaf Barend Frans van de Digitale recherche aan dat de verdachte(n) computervredebreuk, vernieling, heling en diefstal ten laste waren gelegd. De eerste twee zijn typische IT delicten (138a Sr en 350a Sr), bij de anderen is discussie mogelijk. Ik beperk me hier tot diefstal.
Door een phishing-actie wisten de verdachten de inloggegevens van de inwoners van het Habbo-hotel te achterhalen. De virtuele meubeltjes werden vervolgens verplaatst van de oorspronkelijke kamer (zoals in Hotels gebruikelijk kun je in Habbo ook een kamer hebben) naar die van de verdachten. In het verleden heb ik verschillende malen aangegeven dat in een virtuele wereld aan alle bestanddelen van het delict diefstal voldaan kan worden. Dit veelal mede naar aanleiding van het bekende, tragische geval van de om een verduisterd virtueel zwaard vermoordde Aziatische gamer, die omdat de politie de aanklacht niet onder diefstal vond vallen de bij zijn vriend mede hierdoor onstane frustratie met zijn leven moest bekopen.
De meubels in het Habbo Hotel hebben een econmische waarde, ze kunnen gekocht en verkocht worden met credits (1 credit is ongeveer 15 eurocent). Het argument dat wat je wegneemt in een elektronische omgeving OOK aanwezig blijft bij de bestolene gaat in een virtuele wereld niet op (vgl. Franken/Kleve discussie naar aanleding van het Computergegevens-arrest uit de jaren 80). Algemeen wordt aanvaard dat giraal geld gestolen kan worden (beginnend bij arrest Hoge Raad, 11 mei 1982, NJ 1982, 583 - met dank aan Peter van Schijndel), dus waarom zou een drie-dimensionale weergave van dit geld niet gestolen kunnen worden? Kortom, niets lijkt aan kwalificatie als diefstal in de weg te staan.
Interessant is de stellingname van Viersma & Keupink (in Recht in een virtuele wereld 2006) dat een avatar niets kan stelen van een andere avatar. Er is altijd voorafgaande inbraak in het account van de ander nodig. Feitelijk is dit juist. Wat er in wezen gebeurt is dat een gehackte avatar goederen aan een andere avatar (doorgaans van de hacker) geeft. Het resultaat is dat de goederen in het bezit van een ander geraken en ze zijn ook met dat doel weggenomen. De wegnemer is echter de oorspronkelijke bezitter, althans als avatar. Hier werkt het onderscheid IRL (in real life) en ingame verhelderend. Ingame is er niet sprake van diefstal. Een avatar geeft namelijk gewoon goederen aan een andere avatar. IRL is er echter wel sprake van diefstal. Het geavanceerde instrument (de avatar) dat van een ander is, wordt gebruikt om goederen van die avatar te bemachtigen. Vergelijk het met een inbreker op een online bankrekening die alsof hij de eigenlijke bezitter van de rekening is tegoeden naar hem welgevallige rekeningen verplaatst. Hier is ook voorafgaande hacking of phishing voor nodig, maar uiteindelijk vindt er een opzettelijke en wederrechtelijke wegname van goederen plaats.
Het is afwachten of het OM ook diefstal doorzet. Voor het opleggen van een straf is dit nl. niet per se nodig. Voor de theorievorming is het interessant als een rechter zich hierover uitspreekt, ongeacht zijn oordeel.

This entry was posted on woensdag, november 21st, 2007 at 16:22 and is filed under Virtuele werelden. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Responses are currently closed, but you can trackback from your own site.